Zoeken

maritenpriscilla

Onze reis naar Uganda

Laatste daagjes

Verven, verven en nog eens verven. Armspieren hebben we er zeker van gekregen maar wat voor ons nog een veel mooier gegeven is, dat er nu ruim 200 kinderen elke dag naar een mooi geschilderde school kunnen en daar heel erg blij mee zijn. Voor ons is het de normaalste zaak van de wereld en voor een ander is het een wereld van verschil.

 

Op de laatste dag hebben we de puntjes op de I gezet en de school helemaal af kunnen maken. We zijn ontzettend blij met het resultaat! 

Ook de kinderen van de school, leraren, ouders en de directrice zijn er ontzettend blij mee. Om dat te laten zien en ons te bedanken hebben ze de laatste dag een afscheids ceremonie voor ons georganiseerd. Hier gingen de kinderen voor ons zingen en dansen. Daarna wilde de directrice ons toespreken. Helaas was ze ziek en heeft een docent ons namens haar toegesproken. Daarbij wilden de leerlingen ons graag bedanken en heeft daarom een meisje ons toegesproken. Het doet ons goed om te merken  hoe dankbaar iedereen is door onze hulp.

Na de afscheids ceremonie was het de beurt aan ons. Wij hebben iedereen toegesproken en daarna hebben we alle spullen die we niet meer mee willen nemen of mee hadden genomen uit Nederland aan de kinderen gegeven. Denk aan: kleur platen, potlood en stiften, stickers maar ook ballen en springtouwen voor de school. 

Na het onvermijdelijke afscheid was het toch echt tijd om naar het verblijf te gaan. Op het moment dat we dit schrijven zitten we in het vliegtuig om zo op te stijgen. Een hele ervaring rijker…..

Liefs,

Marit en Priscilla ❤

Advertenties

Heftige dag

De dag begon zoals velen met het verven van de school. Toen we bijna klaar waren met de 1ste laag van de onderkant zagen we een jongetje met een erg grote wond op zijn hiel. Het zag er vrij ernstig uit en hij moest nodig naar het ziekenhuis. We hebben zijn wond schoongemaakt en het verbonden met verband, zodat het werd beschermd tegen ongedierte en andere onzuiverheden. 

Helaas kwamen we tot de conclusie dat zijn ouders niet de middelen hadden om de ziektekosten te kunnen betalen dit wist de school te vertellen. We kwamen op het idee om de ziektekosten met z’n allen te delen. Eenmaal aangekomen bij het ziekenhuis werd eerst zijn bloed onderzocht. Enkele uren later was de bloeduitslag bekend en werd de wond verder verzorgd en kreeg hij medicijnen en prikken.

Het is niet gebruikelijk in Afrika dat iedereen schoenen heeft. Zo ook had deze jongen dat niet daarom gingen we naar de lokale markt en hebben we een paar schoenen voor hem gekocht. Hij hoeft nu niet meer elke dag 7 kilometer op blote voeten te lopen. Nadat alles verder was geregeld gingen we op weg naar de ouders, dit was een goede gelegenheid om de bodaboda’s te ontdekken. 

Een aardig lange rit op de boda boda bracht ons bij het huis van de jongen. We kwamen al gelijk tot de conclusie  dat de medische  kosten nooit betaald konden worden. Toen we aan de ouders vertellen wat we gedaan hadden waren ze ons onwijs dankbaar. Onze begeleider vertelde aan de ouders dat ze de wond goed moesten verzorgen omdat de voet het anders niet zou redden. De dankbaarheid deed ons goed en met een tevreden gevoel vertrokken we richting the providence home van Nkokonjeru.

The providence home  is een huis waar lichamelijk en verstandelijk beperkten mensen wonen. Ze hebben een progamma voor de mensen waarin ze onderandere, brood bakken, maismeel maken en armbandjes maken. Het is een mooi project en erg nodig. Anders hebben de mensen met een beperking geen kans op bestaan in dit land. We hebben ze gesuport door een armband te kopen, hier waren ze erg dankbaar voor. 

Door alle indrukken en gebeurtenissen gingen we optijd slapen.

Liefs, 

Marit & Priscilla ❤

 

Op safari 

Tijd voor even een ander avontuur: de safari! Na een lange rit van 5 uur kwamen we aan bij het gebied waar de neushoorns leven. Dit is de enige plek in Oeganda waar de Neushoorns in het wild rond lopen. De ranger heette ons welkom en begeleide ons te voet richting de dieren. Door zijn portofoon kreeg hij te horen waar ze waren. En ja hoor, daar stonden ze op nog geen 10 meter afstand. 

Na een Oegandeese maaltijd was het het tijd om de nacht door te brengen in het park waar de neushoorns naast de huisjes liepen. De volgende dag waren we weer vroeg uit de veren omdat we op tijd bij Murchison Falls moesten zijn. Het was een extra speciale dag want Priscilla was jarig. Marit had de bus  versierd samen met de reisgenootjes. 

Na 5 uur rijden kwamen we om 10 uur aan het park ! (Jaja we moesten echt vroeg uit de veren) We begonnen met de bootsafari waarin we  onderandere deze dieren tegenkwamen: nijlpaarden, giraffen, krokodillen en olifanten. Na de bootsafari stapten we het busje om vervolgens  door het park te rijden. Het dak van het busje was open zodat we de dieren extra goed konden bekijken. 

Voordat we de volgende ochtend weer naar het dorp terug gingen, reden we rond 6 uur ’s ochtends nog door het park om nog meer dieren te kunnen spotten. Zo zagen we bijvoorbeeld een leeuw die een antilope als ontbijt naar binnen werkte. 

Liefs,

Marit & Priscilla ❤

Heupjes los 💃

Het wordt misschien eentoning, maar vandaag stond verven weer op het progamma. Het verliep allemaal goed en kwamen tot ongeveer de helft van de buitenkant. We horen onszelf ’s ochtends nog zeggen: “oh het wordt wel mooi weer.” Dat was ook zo, totdat het uit het niets keihard begon te regenen. Dit hadden we nog niet eerder meegemaakt in Oeganda. De kinderen renden gillend naar binnen. 

Nadat we kletsnat waren geworden en gelukkig weer een beetje waren opgedroogd gingen we het ziekenhuis in het dorp bezoeken. We kregen een rondleiding en hebben medische spullen gedoneert. Het bezoek was heftig want de verschillen zijn enorm. We waren er wel even stil van.

Na het indrukwekkende bezoek gingen we weer naar de school. En voor we het wisten stonden we afrikaans te dansen ( heupjes los) met de hele school, inclusief directrice en docenten.

Liefs,

Marit en Priscilla ❤

Dankbaarheid ❤

Een nieuwe week is weer begonnen. Om deze goed te beginnen zijn we ’s ochtends naar de hoofdstad van Uganda, Kapala geweest.  We snuffelden wat rond op een markt waar typisch Ugandeese spulletjes verkocht werden. We konden gelijk onze onderhandel vaardigheden laten zien, want dat was op de markt wel een must. 

Na een gezellige ochtend in Kampala was het weer tijd om aan de slag te gaan. De lokalen waren bijna helemaal af aan de binnenkant. Het was gaaf om de eerste eindresultaten te zien ontstaan toen de kinderen de eerste lokalen weer hadden ingericht. 

Jaja we gaan het nu dan toch echt toegeven. De bedden, geluiden, het eten en de rest . Het gaat vanzelf allemaal wennen . Dus na deze toch nog wat onrustige nacht wat natuurlijk bij afrika hoort zaten wij weer om 7uur aan het onbijt. Om zo om half 8 richting de school te gaan. De laaste dagen hebben we weinig last van extreme hitte want de themperatuur is rond de 20 graden maar haast geen zon. (Nee, het is dus niet altijd heet in Afrika) Dit betekent dat we lekker kunnen doorwerken. En dat heeft als restultaat: 

JAJA DE BINNENKANT IS AF! 😃

De directrice, kinderen en docenten zijn nú al heel enthousiast en kunnen niet vaak genoeg zeggen hoe blij ze er al mee zijn.

In de middag was het weer tijd voor een activiteit met de kinderen. Dit keer hadden we buskruit als spel ingepland. ( Hierbij is het de bedoeling dat je jezelf verstopt en jezelf en teamgenoten vrij kan buuten door de bal weg te schoppen ( Het was super leuk en we waren allemaal erg fanatiek. Zelfs de directrice deed enthiousiast mee. 

Na anderhalve week rijst te eten hadden we wel zin in iets hollands. Dan denk je natuurlijk aan pannenkoeken! Dit was echt genieten! 

Liefs,

Marit & Priscilla ❤

Ssezibwa falls 🌊

Nadat we een drukke week achter de rug hadden was het dan toch echt tijd voor weekend. We hadden besloten dat we eerst wilden gaan uitslapen door ons ritme werden we allemaal weer om 7 uur wakker maar het idee opzich was al fijn.

Na het ontbijt gingen we opweg naar de watervallen die we vandaag wilden bekijken.  Na een wilde rit van anderhalf uur waren we aangekomen bij de ssezibwa falls. Daar werden we vrolijk welkom geheten door onze gids voor vandaag: Francis. We kregen een rondleiding door het gebied rond de waterval. Hij vertelde ons allerlei Oegandeese rituelen. Ook stonden we boven op de berg van de waterval,  waar we een heel mooi uitzicht hadden. Toen we het allemaal wel hadden gezien gingen we terug (dit keer wat minder hobbelig). 

Nadat we weer terug aangekomen waren gingen we nog even het dorpje in. In de supermarkt (wat eigenlijk geen supermarkt te noemen is) werden we verbaasd aangestaart en aan ons haar gevoelt door een meisje van onze leeftijd. Ze snaptte maar niet waarom we een andere haar kleur hadden. Eenmaal thuis gekomen waren we allemaal erg moe en was het tijd voor het kampvuur. 

Zondag was het tijd om bij te komen van de drukke week vol belevingen, werk, indrukken en noem maaar op. ’s ochtends gingen we naar de kerk omdat we allemaal erg benieuwd waren hoe dat er hier aan toe ging. Het was met veel gezang en geklap en heel anders dan in Nederland .

Na de toch nog wel indrukwekkende ochtend was het dan toch echt tijd om te relaxen. Dit hebben we dus ook de rest van de dag gedaan.

Liefs,

Marit en Priscilla ❤

De Afrikaanse tijd⏰

Gisteren was het weer een dag vol verassingen. We begonnen zoals elke dag weer vroeg met het verven van de school. Want als we alle lokalen aan de binnenkant af hebben willen we graag de buitenkant gaan doen.

Toen we weer een heel eind waren gekomen was het tijd voor de lunch. Hier waren we erg aan toe. Na de lunch kon iedereen zelf beslissen wat ze wilden gaan doen. 0m dan weer om 15uur te verzamelen bij de school. Wij besloten onze kleren te gaan wassen ” ja dat moet ook gebeuren … “. Daarna gingen we met Hanna en Jessica opweg naar het dorp om wat boodschappen te doen en even rond te kijken.

De tijd vloog om en na de boodschappen gingen we snel opweg naar de school. Hier hadden we afgesproken met de rest van de groep. Eenmaal aangekomen was er niemand van de rest van de groep te bekennen. Dus begonnen wij maar met verven. 

Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat de rest van de groep niet meer kwam op dagen. (Wat typisch Afrikaans bleek te zijn…) Gelukkig waren de kinderen er nog om ons op te vrolijken en hebben we uiteindelijk  een hele leuke dag gehad. 

Nu tijd voor weekend!

Liefs, 

Marit en Priscilla ❤

Blije gezichtjes 😊

Daar zijn we weer!

We begonnen de tweede projectdag weer met het verven van de lokalen. Door het geweldige teamwork kwam wij een heel eind. Dit houdt in; van 4 lokalen zijn de muren geel geverfd. Daarna was het tijd voor de activiteit van de dag . Springtouwen stond op de planning , dit was een geweldig succes. Nadat iedereen flink moe was geworden van het springen raakten we aan de praat. Toen we helemaal waren uitgehoord over Nederland, vroegen ze ons een liedje te zingen. Daarna zeiden de docenten dat ze voor ons konden gaan dansen dit liep uit tot een dancebattle. Dit was geweldig om te zien.

De derde dag begon zoals altijd weer met het schilderen. Dit keer schilderden we een groene strook in de lokalen en ook de ramen werden groen gemaakt. Dit fleurden de boel helemaal op. Daarna wilden we het vliegeren introduceren daarom gingen we vliegers maken. Het was de bedoeling dat alleen p5 de vliegers gingen maken, maar op den duur stond de hele school om het lokaal. Toen we vliegers uit gingen delen werd iedereen al helemaal enthousiast. Ze riepen allemaal:

Me, me, me ,me!

Het was hetig om te zien dat iedereen zo hebberig was. Zeker toen de vliegers en gekleurde papieren op waren en niemand wilde delen met de rest van de kinderen. 

Liefs,

Marit en Priscilla ❤

De eerste dag op de school 🏫

De wekker ging al vroeg, om een uur of zeven zaten we aan de bananen en de toast. Het ochtendhumeur was flink aanwezig.

“Dit is echt een No-go” en “het sarcasme bordje omhoog” 

Het was dus weer echt lachen gieren brullen aan de eettafel. Na het ontbijt gingen we snel naar de school, in een erg rap tempo (exclusief 2 leden van de groep😜). Hier werden we vrolijk onthaald door de leerlingen en staf van de school. 

Toen begon dan eindelijk het echte werk, het schuren van de muren was door de docenten en kinderen die week ervoor gedaan. We hebben vandaag 1,5 klaslokaal geverfd (3 laags). Dit was een hele klus en we werden goed geobserveerd door de schoolkinderen.  De kinderen waren allemaal erg behulpzaam en heel erg dankbaar ! 

Na het verven van de klaslokalen hadden we een korte break. Wat bestond uit een lokale lunch en genoeg drinken. Daarna was het tijd voor het activiteiten progamma. Vandaag hadden we “Oudhollandse spelletjes ” met onderandere : blik gooien, zaklopen en bliklopen.  De kinderen vermaakten zich sierlijk en het was een groot succes.  We zagen heel veel lachende gezichten. 

Liefs,

Marit & Priscilla ❤

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑